अंजीराच्या झाडाची लागवड आणि छाटणी करा

Ronald Anderson 01-10-2023
Ronald Anderson

सर्वात सोपी फळ वनस्पतींपैकी एक सेंद्रिय पद्धतीने वाढण्यासाठी अंजीर आहे, अनुकूल आहे आणि रोग आणि दुष्काळ या दोन्हींना खूप प्रतिरोधक आहे.

हे आपल्याला खूप गोड फळे देते, अनेक जाती लवकर देतात उन्हाळी कापणी (फिओरोनी) आणि उन्हाळ्याच्या शेवटी किंवा शरद ऋतूतील दुसरी कापणी.

हे देखील पहा: PEAR: नाशपातीचे झाड कसे वाढवायचे

अंजीर मोरासी कुटुंबातील आहे, तुतीप्रमाणेच, त्याचा संबंध नाही Rosaceae कुटुंबातील इतर फळ देणार्‍या नगरपालिकांना. ही वनस्पती, जी खूप विस्तीर्ण होऊ शकते, ही एक अडाणी आणि अतिशय अनुकूल अशी प्रजाती आहे ज्याला छाटणी व्यतिरिक्त थोडेसे खत आणि थोडी काळजी घ्यावी लागते.

सामग्रीचा निर्देशांक

अनुकूल हवामान आणि माती

अंजीर ही एक सामान्य भूमध्यसागरीय वनस्पती आहे, जी उष्ण आणि रखरखीत भागात उत्स्फूर्तपणे आढळते, त्याच्याशी जुळवून घेण्याच्या उल्लेखनीय क्षमतेमुळे. कोरड्या दगडी भिंतींमधली छोटीशी जमीनही तो शोषून घेतो, जिथे तो अनेकदा दगडांना त्याच्या आक्रमक आणि कणखर मुळांनी आव्हान देण्यासाठी विकसित होताना दिसतो. यामुळे आपल्याला हे समजू शकते की योग्य हवामानात हे एक फळझाड आहे ज्याचे व्यवस्थापन करणे सोपे आहे.

हवामान . अंजीर ही उबदार दक्षिणेकडील वातावरणातील एक विशिष्ट प्रजाती आहे, जिथे तापमान सतत 15 डिग्री सेल्सियसपेक्षा जास्त असल्यास ते वर्षभर उत्पादन करते. तथापि, हे मध्य आणि उत्तर इटलीमध्ये सर्वत्र आढळते, परंतु हिवाळ्यात या वातावरणातPanascè हे अंजीर आहे ज्याचे स्वरूप खूप उत्सुक आहे आणि चव चांगली आहे, कारण ते दोन रंगाचे आहे, ज्यामध्ये पिवळ्या आणि हिरव्या पट्टेरी साल आहे. ऑगस्टच्या शेवटी पिकते. शेवटी, उत्तर इटलीसाठी आम्ही ब्रायनझोलो अंजीरचा उल्लेख करतो, लहान, हिरव्या त्वचेसह आणि सप्टेंबरमध्ये पिकतो.

सारा पेत्रुचीचा लेख

ते पाने आणि ग्रहण ज्यापासून अंजीर वाढतात ते गमावते, वसंत ऋतूपर्यंत निष्क्रिय राहतात. तथापि, वनस्पती अगदी तीव्र हिवाळ्यातील थंडीचा प्रतिकार करण्यास सक्षम आहे, विशेषतः जर लाकूड चांगले लिग्निफाइड असेल. ही स्थिती फर्टिलायझेशनमध्ये जास्त नायट्रोजन टाळून, परिपक्व कंपोस्ट किंवा खत यांसारख्या नैसर्गिक सुधारणांसह सेंद्रिय पदार्थाच्या पुनर्पूर्तीपर्यंत मर्यादित ठेवून प्राप्त होते. अत्यंत थंडीच्या प्रकरणांमध्ये, जसे की झाडाला मारण्यासाठी, नंतर नवीन कोंब बेसपासून तयार केले जाऊ शकतात जे नंतर पुन्हा तयार केले जातील. अंजिराचे झाड ही किनारपट्टीच्या वातावरणातील एक विशिष्ट प्रजाती आहे आणि खारट वाऱ्यांना चांगला प्रतिकार करते.

आदर्श भूभाग . अंजिराचे झाड ही वेगवेगळ्या प्रकारच्या मातीशी जुळवून घेणारी एक प्रजाती आहे, जर त्यांचा पुरेसा निचरा झाला असेल, कारण ते पाणी साचत नाही.

अंजीराचे झाड कसे लावायचे

योग्य कालावधी अंजीरच्या प्रत्यारोपणासाठी ते शरद ऋतूपासून हिवाळ्याच्या शेवटपर्यंत असते, विशेषतः थंड दिवस वगळता जेव्हा जमीन गोठते. प्रत्येक रोपासाठी अंदाजे 60-70 सेमी खोल आणि समान लांबी आणि रुंदीचे एक मोठे छिद्र खोदले पाहिजे. पृथ्वीच्या पृष्ठभागावरील थरांना खत किंवा परिपक्व कंपोस्ट जोडून मूलभूत फर्टिलायझेशन केले जाते, म्हणजेच पहिल्या 30 सें.मी.मध्ये जास्तीत जास्त खोलीत समाविष्ट केले जाते.

लावणी . वनस्पती थेट मध्ये घातली आहेछिद्र, कॉलर मातीच्या पृष्ठभागावर चिकटून राहते. खोदकामासाठी मोकळी माती हळूवारपणे दाबली जाते आणि शेवटी पाणी दिले जाते. जर रोपांची मुळे उघडी असतील तर, पुनर्लावणीपूर्वी विखुरण्याचा सराव करणे शक्य आहे, म्हणजे खत, वाळू आणि माती असलेल्या जलीय द्रावणात रूट सिस्टम किमान एक चतुर्थांश तास भिजवून ठेवणे. हा सराव रूट घेण्यास अनुकूल आहे.

कटिंग आणि रूटस्टॉक . इतर फळांच्या प्रजातींप्रमाणे, अंजिराच्या झाडाची क्वचितच कलम केली जाते, सामान्यत: जेव्हा विविधता बदलण्याचा हेतू असतो (अंजीराच्या झाडाची कलम कशी करायची यावरील लेखातील तंत्रे आपण शोधू शकतो). प्रत्यारोपण करायच्या वनस्पतींचे पुनरुत्पादन कटिंग्जद्वारे केले जाते, ही एक वनस्पतिवत्‍ती पद्धत आहे जी मूळ वनस्पतीच्या सारख्याच आनुवंशिक वैशिष्ट्यांसह व्यक्ती मिळवू देते जिथून फांदी काढली जाते.

परागकण. अंजीरचे परागकण एंटोमोफिलस असते, म्हणजेच ते विशिष्ट परागकण कीटकांच्या मदतीने होते. तथापि, प्रजाती पार्थेनोकार्पी द्वारे देखील फळ देण्यास सक्षम आहे, म्हणजे फेकंडेशनशिवाय.

लागवडीची मांडणी. रुंदी आणि उंचीमध्ये मोठ्या प्रमाणावर विस्तारित होण्याच्या प्रवृत्तीमुळे, ते राखणे उचित आहे. अंजीरच्या वैयक्तिक झाडांमध्ये किमान 6 मीटर आणि मिश्र बागेत अंजीर आणि इतर प्रजातींमध्ये समान अंतर राखले पाहिजे. अंजीर वृक्ष देखील पासून एक उत्कृष्ट झाड आहेबागेत घाला, या प्रकरणात आपण नेहमी भिंतीपासून 5/6 मीटर ठेवण्याचा निकष पाळला पाहिजे. झाडे किंवा हेजेज.

तपशीलवार मशागत

सिंचन. अंजीर हे रखरखीत-प्रतिरोधक प्रजाती असल्याने त्याला सिंचनासाठी जास्त पाण्याची गरज नसते. तथापि, लहान रोपांसाठी, लागवडीनंतर पहिल्या वर्षांत, विशेषतः कोरड्या उन्हाळ्यात, आपत्कालीन सिंचन प्रदान करणे चांगले आहे. फळे पिकण्याच्या अगोदरच्या दोन आठवड्यांत भरपूर पाऊस पडला नाही तर त्याऐवजी उत्पादनात असलेल्या प्रौढ वनस्पतींसाठी ते चांगले होईल, हे त्यांच्या सौम्यता आणि गुणवत्तेचा फायदा आहे. खरं तर, या टप्प्यात भरपूर पाणी त्यांना कुजवू शकते.

मल्चिंग . जरी ती अवर्षण-प्रतिरोधक प्रजाती असली तरी, अंजीरची रोपे लागवडीनंतर पहिल्या वर्षांत उत्स्फूर्त गवताच्या पाण्याच्या स्पर्धेमुळे प्रभावित होऊ शकतात, म्हणून चांगले मल्चिंग नेहमीच फायदेशीर असते. त्यानंतर तुम्ही प्रत्येक रोपाभोवती पेंढा किंवा कापलेल्या आणि वाळलेल्या गवताचा गोलाकार थर वितरित करू शकता किंवा वैकल्पिकरित्या काळ्या प्लास्टिक किंवा बायोडिग्रेडेबल शीट्स वापरू शकता. हे उपाय तणांची वाढ रोखण्यासाठी आणि माती जास्त काळ ओलसर ठेवण्यासाठी वैध आहेत.

कुंडीत अंजिराची लागवड करणे

अंजीराचे झाड, जरी त्याची मूळ प्रणाली आहे जी शक्य तितकी विस्तारू इच्छित असेल,ते भांडी किंवा मोठ्या रोपट्यांमध्ये देखील वाढते. या परिस्थितीत वनस्पती किती प्रमाणात पोहोचू शकते हे स्पष्टपणे त्याच्या विल्हेवाटीच्या जमिनीवर आणि म्हणून कंटेनरच्या आकारमानावर अवलंबून असते. साहजिकच, जर ते कुंड्यांमध्ये उगवले असेल, तर त्याला नियमित सिंचन आणि कंपोस्ट किंवा खताचा मोठा वाटा आवश्यक आहे, परंतु नेहमी जास्त न करता.

अंजीराच्या झाडाची छाटणी कशी आणि केव्हा करावी

आकार वनस्पतीचे . अंजीरसाठी लागवडीचा सर्वात शिफारस केलेला प्रकार म्हणजे तुलनेने कमी मचान असलेली फुलदाणी (जमिनीपासून सुमारे 50 ते 80 सें.मी. पर्यंत), जसे की वनस्पतीचा चांगला पार्श्व विस्तार होऊ शकतो आणि त्यामुळे गरजेशिवाय जमिनीतून गोळा करणे. शिडीसाठी.

हे देखील पहा: कुमकाट: चीनी मंडारीनची सेंद्रिय लागवड

छाटणी . अंजिराच्या झाडाची छाटणी करणे अत्यंत सोपे आहे. रोपांची छाटणी म्हणून प्रौढ वनस्पतींमध्ये आपण कोरड्या फांद्या काढून टाकणे आणि पर्णसंभार खूप जाड असल्यास ते पातळ करणे यावर मर्यादा घालू शकतो. वर्षानुवर्षे, रोपाचा विकास उंचीमध्ये ठेवण्याचा हेतू देखील कटांचा असू शकतो, परंतु महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे शाखा पूर्णपणे काढून टाकणे. किंबहुना, त्यांना लहान करण्यात काही अर्थ नाही कारण अंजीर फांद्यांच्या शिखरावर तयार होते, त्यामुळे ते शाबूत असले पाहिजे.

अंतर्दृष्टी: अंजीर छाटणी

वनस्पतींचे रोग

अंजीर हे एक अतिशय योग्य आहे. अडाणी प्रजाती , बुरशीजन्य रोगांचा क्वचितच परिणाम होतो, यामुळे आपण फार तज्ञ नसताना बागेत लावण्यासाठी एक वनस्पती म्हणून आदर्श बनवते आणि ते एक फळ देखील आहेसेंद्रिय बागांसाठी मनोरंजक. तथापि, जर वनस्पती आजारी पडली असेल तर आम्ही त्यास मॅसेरेटेड हॉर्सटेल किंवा पिवळ्या रंगाची फूले येणारे रानटी फुलझाड, दोन्ही प्रबलित कृतीसह उपचार करून प्रतिक्रिया देण्यास मदत करू शकतो. सेंद्रिय शेतीमध्ये हिरव्या तांब्याच्या वापरास परवानगी आहे परंतु नुकसानाच्या तीव्रतेच्या आधारावर त्याचे काळजीपूर्वक मूल्यांकन करणे आवश्यक आहे. खरं तर, हा एक धातू आहे जो मातीत जमा होतो आणि अंजिराच्या झाडाच्या बाबतीत जो किंचित प्रतिरोधक असतो, त्याचा वापर अनावश्यक असू शकतो.

अंजीराच्या झाडाचा गंज . हे एक बुरशीजन्य पॅथॉलॉजी आहे जे पानांच्या वरच्या पानावरील पिवळे डाग आणि खालच्या पानावरील तपकिरी रंगामुळे ओळखले जाऊ शकते. प्रभावित पाने अकाली गळून पडतात आणि कुजलेली वनस्पती कमी आणि विलंबाने उत्पादन करू शकते.

बोट्रिटिस . बोट्रिटिस बुरशी विविध वनस्पतींच्या प्रजातींवर हल्ला करते आणि खूप दमट झरे दरम्यान ते अंजीरच्या झाडाला देखील सोडत नाही, ज्यामुळे या प्रजातीच्या पानांवर किंवा कोवळ्या फांद्यावर एक राखाडी रंगाचा रंग येतो.

कीटक आणि परजीवी

अंजीर पारंपारिकपणे विशिष्ट कीटकांद्वारे लक्ष्य केले जात नाही, फक्त कधीकधी कुंकू, हॉर्नेट आणि स्केल कीटकांद्वारे. अलिकडच्या वर्षांत, तथापि, दूरच्या उत्पत्तीच्या विविध कीटकांमध्ये जे चुकून विमाने आणि जहाजांसह येतात आणि आपल्या भागात स्थायिक होतात, तेथे काळा भुंगा आहे जो केवळ काही शोभेच्या प्रजातींवरच नाही तर अंजीरच्या झाडावर देखील परिणाम करतो.

दकाळा awl ही एक नवीन हानीकारक प्रजाती आहे जी मूळची आग्नेय आशियामध्ये आहे आणि सध्या मध्य आणि दक्षिण इटलीमध्ये सर्वांत जास्त आहे. नावाप्रमाणेच काळ्या रंगाच्या या कीटकाला रोस्ट्रम किंवा डंख मारणारा अवयव असतो ज्याच्या सहाय्याने तो झाडाच्या कॉलरमध्ये लाकडात घुसून त्याची अंडी जमा करतो. अळ्या अंड्यांतून जन्माला येतात जे झाडाची साल आणि अंतर्गत लाकूड नष्ट करतात, अंतर्गत लसीका प्रणाली नष्ट करतात. सर्वात गंभीर प्रकरणांमध्ये, भुंगेमुळे वनस्पती कोमेजते. जसे की ते पुरेसे नाही, अळ्या देखील फळे पूर्णपणे रिकामी करून आणि त्यांना सडवून खाऊ शकतात. दुर्दैवाने या कीटकाचा नायनाट करणे सोपे नाही, लक्ष्यित संशोधनाने जैविक नियंत्रण कार्यक्रम स्थापित करण्यासाठी सर्वोत्तम नैसर्गिक शत्रू ओळखणे आवश्यक आहे. दरम्यान, जेव्हा झाडाच्या पायथ्याशी पहिली छिद्रे दिसतात तेव्हा तांबे आणि चुना यांच्या आधारे बोर्डो मिश्रणाने निर्जंतुकीकरण करून हस्तक्षेप करणे शक्य आहे. एन्टोमोपॅथोजेनिक मशरूम ब्युवेरिया बेसियानाच्या वापराने काही संशोधन केंद्रांमध्ये आणि सेंद्रिय बागांमध्ये केलेल्या काही चाचण्यांवर उत्साहवर्धक परिणाम मिळाले आहेत म्हणून पर्यावरणीय फायटोसॅनिटरी संरक्षणाच्या दृष्टीकोनातून ही उत्पादने वापरण्याचा प्रयत्न करणे शक्य आहे.

वास्प्स आणि हॉर्नेट्स. अंजीरमधील साखरेचे प्रमाण वेसप आणि हॉर्नेट आकर्षित होतात आणि पिकण्याच्या जवळ त्यांच्यावर हल्ला करतात. मोठ्या प्रमाणात सापळा लावण्यासाठी टॅप ट्रॅप प्रकारचे सापळे प्रभावी आहेतहे कीटक आणि फ्रूट फ्लाय , अंजीराच्या झाडावर आघात करू शकणारे आणखी एक पॉलीफॅगस कीटक.

कोचीनल कीटक. कोचीनल कीटक लहान असल्यामुळे ओळखले जाऊ शकतात. ढाल कडक आणि सपाट असलेले कीटक, जे झाडाच्या फांद्या आणि पानांना जोडतात. विशिष्ट अंजीर स्केल कीटक पांढरा रंगाचा असतो आणि सामान्यतः मे महिन्यात दिसून येतो. मॅसेरेटेड फर्नने फांद्या फवारून मेलीबग काढले जाऊ शकतात, जे त्या कालावधीत जमिनीत सहजपणे आढळतात, किंवा सेंद्रिय शेतीमध्ये परवानगी असलेल्या खनिज तेलाने किंवा अल्कोहोलमध्ये भिजवलेल्या कापूसने डहाळे पुसून ते मारले जाऊ शकतात.

पक्षी . कीटकांव्यतिरिक्त, अंजीर नैसर्गिकरित्या ब्लॅकबर्ड्स खातात, जे त्यांना खूप आवडतात. तुम्ही फॉइलच्या पट्ट्या वापरून पक्ष्यांना दूर ठेवण्याचा प्रयत्न करू शकता जेणेकरून ते फांद्यांमध्‍ये फडफडतील.

अंतर्दृष्टी: अंजिराच्या झाडाचे कीटक आणि भक्षक

फळे निवडणे

आपण काय खातो अंजिराचे झाड खरे तर खोटे फळ आहे, कारण खरी फळे ही लगद्याच्या आत असलेल्या ऍकेन्स असतात, ज्यामध्ये लहान बिया दिसतात. अंजीर फिओरोनी मध्ये विभागले गेले आहेत, जे उन्हाळ्याच्या सुरुवातीस पहिल्या फुलांपासून पिकतात आणि पुरवलेल्या अंजीर , उन्हाळ्याच्या शेवटी पिकतात. खरं तर, अंजिराचे झाड ही एक अविरत प्रजाती आहे, ज्याच्या जाती फक्त पुरवलेल्या अंजीरांचे उत्पादन करतात, इतर ज्या फक्त फुलांचे उत्पादन करतात आणि इतरते दोन्ही उत्पादन करतात.

लावणीनंतर, प्रथम अंजीर पाहण्यासाठी तुम्हाला 4 किंवा 5 वर्षे प्रतीक्षा करावी लागेल, परंतु नंतर झाडे 40 ते 100 किलो प्रति झाड उत्पादनासह 40-50 वर्षे उत्पादन देखील करू शकतात.

अंजीर कापणीनंतर जास्त काळ टिकत नाही , परंतु सुदैवाने ते वाळवण्‍यासाठी अतिशय योग्य आहेत आणि वर्षभर आनंद घेण्यासाठी उत्‍कृष्‍ट जॅममध्‍ये रूपांतरित होतात. तुम्हाला अंजीर कमी प्रमाणात खावे लागेल कारण ते खूप शर्करायुक्त आणि थोडे रेचक आहेत, परंतु योग्य डोसमध्ये ते विशेषतः आरोग्यदायी असतात कारण त्यात पोटॅशियम, लोह आणि कॅल्शियम यांसारखी जीवनसत्त्वे आणि खनिज क्षार असतात.

अंजीरचे विविध प्रकार

इटलीमधील विविध ठिकाणी लागवडीच्या वातावरणात वैशिष्ट्यपूर्ण ऐतिहासिक वाण आहेत, ज्यांचे संशोधन त्या स्थानिक पेडोक्लेमॅटिक परिस्थितींमध्ये त्यांच्या अनुकूलतेसाठी केले पाहिजे. तथापि, मिश्रित सेंद्रिय बागेत अंजिराच्या अधिक जातींची लागवड करणे चांगले आहे, ते देखील वेगवेगळ्या पिकण्याच्या कालावधीच्या आधारावर निवडले जातात, जे जुलै ते ऑक्टोबर दरम्यान असतात.

इटलीतील वातावरणाशी जुळवून घेणार्‍या काही जाती आहेत. Dottato, एक लहान फळ, हिरवी किंवा काळी त्वचा आणि उशीरा पिकणे (सप्टेंबर-ऑक्टोबर) आणि Verdeccio, नेहमी सप्टेंबर मध्ये पिकवणे; मध्य आणि दक्षिण इटलीमध्ये तुम्ही ब्रोगिओटो नीरो देखील वाढवू शकता, ज्याची त्वचा निळसर असते आणि ऑगस्ट ते सप्टेंबर दरम्यान पिकते, सॅन पिएट्रो, नेहमी जांभळ्या त्वचेसह. ए

Ronald Anderson

रोनाल्ड अँडरसन एक उत्कट माळी आणि स्वयंपाकी आहे, ज्याला त्याच्या स्वयंपाकघरातील बागेत स्वतःचे ताजे उत्पादन वाढवण्याची विशेष आवड आहे. तो 20 वर्षांहून अधिक काळ बागकाम करत आहे आणि त्याला भाजीपाला, औषधी वनस्पती आणि फळे वाढवण्याबद्दल ज्ञानाचा खजिना आहे. रोनाल्ड हे प्रसिद्ध ब्लॉगर आणि लेखक आहेत, त्यांनी किचन गार्डन टू ग्रो या लोकप्रिय ब्लॉगवर त्यांचे कौशल्य शेअर केले आहे. तो लोकांना बागकामातील आनंद आणि स्वतःचे ताजे, निरोगी अन्न कसे वाढवायचे याबद्दल शिकवण्यासाठी वचनबद्ध आहे. रोनाल्ड हा एक प्रशिक्षित आचारी देखील आहे आणि त्याला त्याच्या घरी पिकवलेल्या कापणीचा वापर करून नवीन पाककृतींचा प्रयोग करायला आवडतो. ते शाश्वत जीवन जगण्याचे पुरस्कर्ते आहेत आणि त्यांचा असा विश्वास आहे की किचन गार्डन असल्‍याने सर्वांनाच फायदा होऊ शकतो. जेव्हा तो त्याच्या झाडांची काळजी घेत नाही किंवा वादळ तयार करत नाही, तेव्हा रोनाल्डला मोठ्या मैदानात हायकिंग किंवा कॅम्पिंग करताना आढळू शकते.