बागांमध्ये नियंत्रित गवत: कसे आणि का

Ronald Anderson 01-10-2023
Ronald Anderson

सामग्री सारणी

बागेचे व्यवस्थापन करण्याचे अनेक मार्ग आहेत, सेंद्रिय शेतीमध्ये सामान्यत: माती उघडी न ठेवता आच्छादित पिके घेणे किंवा उत्स्फूर्त झाडे वाढू देणे निवडले जाते.

<0 कव्हरिंग हा एक सराव आहे ज्यामध्ये फळझाडांच्या ओळींमधील मोकळी जागाआणि वैयक्तिक ओळींमध्ये राखणे समाविष्ट असते. फळबागांच्या व्यवस्थापनामध्ये या पद्धतीला अधिकाधिक पाठिंबा मिळत आहे कारण तिचे चांगले पर्यावरणीय आणि व्यावहारिक परिणाम आहेत आणि शिवाय परिस्थितीनुसार तिचे व्यवस्थापन वेगवेगळ्या प्रकारे केले जाऊ शकते.

हे देखील पहा: फ्लास्क किंवा रिंग ग्राफ्ट: ते कसे आणि केव्हा केले जाते

नियंत्रित गवताचा अवलंब करण्यात अर्थ का आहे, त्याचे काय फायदे आहेत, त्याची मर्यादा आणि ती कशी लागू करावी हे विविध आकारांच्या फळबागा आणि द्राक्षबागांमध्ये सोयीस्कर पद्धतीने कसे लागू करायचे ते पाहूया.

अनुक्रमणिका सामग्रीचे

फळबागांमध्ये गवत का उगवते

क्राउनिंग हे तंत्र ओळींमधील यांत्रिक कार्यास विरोध करते ज्यामुळे माती मोकळी आणि सैल राहते .

अ उघडी माती, जरी ती माती कंडिशनर आणि खतांचा प्रसार सुलभ करते, तरीही ती सर्व वातावरणीय घटकांच्या संपर्कात राहते, दीर्घकाळात ती सेंद्रिय पदार्थ आणि सूक्ष्मजीव जीवनाचा ऱ्हास होतो. शिवाय, उताराच्या स्थितीत ते क्षरणाच्या अधीन आहे, म्हणजे त्या घटनेमुळे ज्याद्वारे पृथ्वीचे कण पावसाच्या पाण्याद्वारे खाली वाहून जातात, ज्यामुळे नदीवर नाले तयार होतात.माती.

म्हणून, गवत ही माती परिसंस्थेसाठी एक पर्यावरणीय सराव आहे आणि सेंद्रिय पद्धतीने लागवड केलेल्या बागेच्या दृष्टिकोनातून विशेषतः योग्य आहे.

गवताचे फायदे

गवताचे काय फायदे आहेत ते सविस्तर पाहू:

  • जमिनीतील सेंद्रिय पदार्थांची देखभाल आणि वाढ;
  • सूक्ष्मजीवांची देखभाल जीवन;
  • पायाने आणि कारने जमिनीवर अधिक प्रवेशयोग्यता, एक पैलू जो विशेषतः कठीण क्षणांमध्ये दिसून येतो, जसे की मुबलक पाऊस;
  • मोठे जैवविविधता: दोन्ही मातीतील सूक्ष्मजीव वाढतात, दोन्ही कीटक ज्यांना वनौषधींचे सार आणि त्यांच्या फुलांमध्ये अन्न आणि निवारा मिळतो;
  • जमिनीच्या संरचनेची देखभाल, कमी कॉम्पॅक्शन आणि पाणी स्थिर राहणे. या सर्व घटकांची दाट मुळे, खरं तर, माती सच्छिद्र आणि संरचित ठेवण्यास मदत करतात;
  • धूप घटना कमी करणे;
  • पावसाच्या पाण्याच्या घुसखोरीमध्ये सुधारणा आणि त्यामुळे साठा मातीतील पाण्याचा अधिक चांगला संचय;
  • कमी तापमान श्रेणी, म्हणजे दिवसा आणि रात्री तापमानात अचानक होणारे बदल.

गवताशी संबंधित अडचणी: त्यावर उपाय कसे करावे

मुख्य मर्यादांपैकी एक गवताच्या आच्छादनाचा वापर वनौषधी प्रजातींच्या पाण्याच्या विनंतीशी संबंधित आहे , आणि म्हणूनफळझाडांशी त्यांची स्पर्धा, विशेषत: प्रत्यारोपणानंतरच्या आणि किशोरवयीन अवस्थेत.

हा तोटा सर्वांत जास्त कोरड्या भागात समजला जातो आणि जेथे सिंचनाची शक्यता नसते.

अभ्यास करणे किंवा न करणे या निवडीचा नीट विचार केला पाहिजे, आणि काही प्रकरणांमध्ये अनुकूल निवडी केल्या जाऊ शकतात, जसे की खालील:

  • वनस्पतींभोवती आच्छादन करणे, अगदी विस्तीर्ण आणि मुबलक नेहमीचे , आणि फक्त मुळांपासून लांबच्या जागेत गवत घालणे, कदाचित फक्त गवत निवडणे, ज्यांना पाण्याची कमी गरज आहे, किंवा दुष्काळाला प्रतिकार करणार्‍या आणि त्या विशिष्ट वातावरणाशी जुळवून घेणारे घटक नैसर्गिकरित्या विकसित होऊ देणे.
  • हिरवळ खत: पेरणी शरद ऋतूतील हिरव्या खताच्या प्रजाती आणि अशा प्रकारे शरद ऋतूतील-हिवाळ्याच्या पावसाचा फायदा घेऊन मातीचे आच्छादन अचूकपणे प्रदान करते जेव्हा ते सर्वात उपयुक्त असते. वसंत ऋतूमध्ये दुष्काळ येण्यापूर्वी सर्व बायोमास गवत आणि पुरणे शक्य होईल. हिरवळीचे खत स्वतःच जमिनीतील पाण्याचे साठे वाढवते, आणि त्यामुळे दुर्मिळ उपलब्धतेच्या परिस्थितीत मदत करते.

गवताचे प्रकार: उत्स्फूर्त किंवा प्रोग्राम केलेले

आम्ही हे करावे की नाही हे विचारण्यासारखे आहे फक्त गवत स्वतःच वाढू द्या किंवा जर तुम्हाला विशिष्ट वैशिष्ट्यांसह सारांचे मिश्रण पेरायचे असेल तर .

हे देखील पहा: नर एका जातीची बडीशेप आणि मादी एका जातीची बडीशेप: ते अस्तित्वात नाहीत

एकीकडे, विकसित होणारे सारउत्स्फूर्तपणे जमिनीवर विशिष्ट हवामानातील परिस्थितींमध्ये वाढण्यास सर्वात योग्य आहेत, परंतु दुसरीकडे प्रोग्राम केलेले गवत विशिष्ट उद्दिष्टांसाठी इष्टतम असू शकते.

प्रोग्राम केलेले गवत

निवड फळबागेच्या ओळींमध्ये विशिष्ट सार पेरणे, ज्याला आपण कव्हर पिके म्हणू शकतो, काही गरजांनुसार योग्य आहे, जसे की:

  • तुडवण्याला प्रतिकार: हा एक वनस्पती किंवा व्यावसायिक द्राक्षांच्या बागांमध्ये ज्यात तुम्ही कापणी आणि उपचार यंत्रे (जरी सेंद्रिय शेतीला परवानगी दिली आहे) अशा पंक्तींमधून जात असता त्यामध्ये वनौषधींच्या प्रजातींचे वैशिष्ट्य असणे आवश्यक आहे. या प्रकरणांमध्ये गवत सतत स्मरणपत्रांच्या अधीन आहे आणि परिणामी ते कालांतराने राखले जाईल याची खात्री करणे आवश्यक आहे. गवत पोआ प्रॅटेन्सिस यांसारखे काही सार इतरांपेक्षा जास्त प्रतिरोधक असतात.
  • मातीच्या व्याप्तीचा वेग आणि त्यामुळे कमी स्वागत प्रजातींशी स्पर्धा करण्याची क्षमता.
  • जमिनीची सुपीकता सुधारण्याची क्षमता , हा एक विशेषाधिकार आहे जो क्लोव्हरसारख्या शेंगांना नक्कीच असतो.
अधिक जाणून घ्या: कव्हर क्रॉप तंत्र

कोणते सार पेरायचे

चांगल्या जैवविविधतेसाठी विविध आणि समृद्ध मिश्रणावर लक्ष केंद्रित करण्याची शिफारस केली जाते . गवतांमध्ये, उदाहरणार्थ, ते स्वतःला उधार देतातचांगले:

  • फेस्टुचे : सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे फेस्टुका रुब्रा आणि फेस्टुका ओविना जे कालांतराने चांगल्या कव्हरेजची हमी देतात आणि त्यांना थोडेसे आवश्यक असते कापणी.
  • इंग्रजी राईग्रास, उदा. लोलियम पेरेन : लवकर वाढते आणि जमिनीवर चांगले संरक्षण सुनिश्चित करते, जरी ते जास्त काळ टिकत नसले तरीही, जास्तीत जास्त 3 वर्षे.<11
  • पोआ प्रॅटेन्सिस , जे वर नमूद केल्याप्रमाणे, तुडवण्याला चांगले प्रतिकार करते, जरी त्याची वाढ सुरुवातीला थोडीशी कमी असली तरीही.

शेंगांपैकी एक, सर्वोत्तम क्लोव्हर पांढरा क्लोव्हर किंवा त्याऐवजी ट्रायफोलियम रेपेन्स आहे. हे 4 किंवा 5 वर्षे टिकते आणि त्याची खोल मुळे माती सुधारण्यास मदत करतात, तसेच नायट्रोजन-फिक्सिंग बॅक्टेरियमसह मूळ सहजीवनामुळे नायट्रोजनचा पुरवठा करतात.

पेरणी <8

गवताच्या मिश्रणाची पेरणी हाताने केली जाऊ शकते, जर प्लॉट लहान असेल तर, प्रसारण तंत्र , चालत आणि मुठभर बिया मशागत केलेल्या जमिनीवर फेकून, शक्य तितक्या समान रीतीने.

मिश्रणाचा प्रकार आणि विविध प्रजातींच्या प्रसारानुसार, 40-50 किलो/हेक्टर बियाणे आवश्यक असू शकते आणि म्हणून 1000 m2 4 किंवा 5 किलो बियाणे पुरेसे आहे.

उत्स्फूर्त गवताचे व्यवस्थापन

काही वनौषधींच्या प्रजाती उंच आणि अणकुचीदार वाढतात आणि ओळींमधील रस्ता अडवतात. परिणामी दरम्यानवसंत ऋतु-उन्हाळ्याच्या ऋतूत आवश्‍यक असणारे काम म्हणजे नियतकालिक पेरणी करणे .

तथापि, पेरणी केल्याने, या सुगंधांची फुले नष्ट होतात आणि त्या क्षणापर्यंत त्यापासून लाभलेले कीटक शिल्लक राहतात. त्यांच्याशिवाय त्यामुळे या कामाचा प्रभाव मर्यादित ठेवण्यासाठी पंक्तींची आळीपाळीने कापणी करणे शक्य आहे, सम ओळींच्या तुलनेत विषमची पेरणी दोन आठवड्यांनी करणे शक्य आहे.

पेरणीमुळे निर्माण होणारे गवत विविध ठिकाणे शोधू शकतात : शेती केलेल्या जनावरांसाठी चारा, जागेवर किंवा ढिगाऱ्यावर कंपोस्टिंग, भाजीपाल्याच्या बागेसाठी किंवा फळझाडांसाठी आच्छादन.

गवताची पेरणी केली जाऊ शकते ब्रशकटरपासून फ्लेल मॉवर्सपर्यंत विविध प्रकारे बनवले जाऊ शकते. ज्यांना सौंदर्याच्या दृष्टीकोनातूनही इष्टतम परिणाम हवा आहे त्यांच्यासाठी शून्य-त्रिज्या मल्चिंग ट्रॅक्टरचा वापर आदर्श आहे.

री-सीडिंग

सामान्यत: पेरणीपासून तयार होणारी हरळीची मुळे मिश्रण नंतर स्वावलंबी बनते आणि प्रजाती, कमीत कमी ज्या कटिंग्जसह त्यांचे चक्र सुसंगतपणे पूर्ण करतात, स्व-पेरतात .

तथापि, कधीकधी असे होते छिद्रे तयार करणे शक्य आहे , उदाहरणार्थ ज्या ठिकाणी जमीन अधिक कॉम्पॅक्ट आहे, अधिक स्तब्धता किंवा पायदळी तुडवण्याच्या अधीन आहे किंवा इतर कारणांमुळे आहे. परिणामी, नेहमी एकसंध कव्हरेज असण्यासाठी रीसीडिंगचे मूल्यांकन करणे योग्य आहे.

बाग: संपूर्ण मार्गदर्शक

सारा पेत्रुची यांचा लेख.

Ronald Anderson

रोनाल्ड अँडरसन एक उत्कट माळी आणि स्वयंपाकी आहे, ज्याला त्याच्या स्वयंपाकघरातील बागेत स्वतःचे ताजे उत्पादन वाढवण्याची विशेष आवड आहे. तो 20 वर्षांहून अधिक काळ बागकाम करत आहे आणि त्याला भाजीपाला, औषधी वनस्पती आणि फळे वाढवण्याबद्दल ज्ञानाचा खजिना आहे. रोनाल्ड हे प्रसिद्ध ब्लॉगर आणि लेखक आहेत, त्यांनी किचन गार्डन टू ग्रो या लोकप्रिय ब्लॉगवर त्यांचे कौशल्य शेअर केले आहे. तो लोकांना बागकामातील आनंद आणि स्वतःचे ताजे, निरोगी अन्न कसे वाढवायचे याबद्दल शिकवण्यासाठी वचनबद्ध आहे. रोनाल्ड हा एक प्रशिक्षित आचारी देखील आहे आणि त्याला त्याच्या घरी पिकवलेल्या कापणीचा वापर करून नवीन पाककृतींचा प्रयोग करायला आवडतो. ते शाश्वत जीवन जगण्याचे पुरस्कर्ते आहेत आणि त्यांचा असा विश्वास आहे की किचन गार्डन असल्‍याने सर्वांनाच फायदा होऊ शकतो. जेव्हा तो त्याच्या झाडांची काळजी घेत नाही किंवा वादळ तयार करत नाही, तेव्हा रोनाल्डला मोठ्या मैदानात हायकिंग किंवा कॅम्पिंग करताना आढळू शकते.