द्राक्ष फळ कसे वाढवायचे

Ronald Anderson 12-10-2023
Ronald Anderson

सामग्री सारणी

लहान कुटुंबातील लिंबूवर्गीय ग्रोव्हमध्ये, द्राक्ष चे काही नमुने गहाळ होऊ शकत नाहीत, रसदार आणि किंचित आंबट, परंतु अतिशय निरोगी फळे असलेली वनस्पती. नैसर्गिक तंत्राने आणि याचा अर्थ सेंद्रिय शेतीचा एक वैशिष्ट्यपूर्ण, आम्ही या लेखात सुचविलेल्या वनस्पतींची लागवड केली असली तरीही ते उदारपणे फळ देतात.

तर वनस्पती कशी आहे आणि कशी आहे ते पाहूया. कौटुंबिक बागेत आणि उत्पन्नाच्या उत्पादनासाठी दोन्हीमध्ये त्याची लागवड केली जाऊ शकते, जरी दोन परिस्थितींमध्ये दृष्टीकोन आणि व्यवस्थापनामध्ये स्पष्टपणे फरक असला तरीही. आपण लिंबू आणि संत्र्याबद्दल आधीच बोललो आहोत, चला लिंबूवर्गीय ग्रोव्हचे अन्वेषण करणे सुरू ठेवूया.

म्हणून आपण लावणीपासून काढणीपर्यंत , छाटणी या सर्व पायऱ्या शोधूया. झाडाची चांगली काळजी घेण्यासाठी, विषारी कीटकनाशकांऐवजी नैसर्गिक उपचारांचा वापर करून रोग आणि हानिकारक कीटकांपासून झाडाचे संरक्षण कसे करावे हे शिकणे आवश्यक आहे.

सामग्रीची अनुक्रमणिका

द्राक्षाचे झाड

0> ग्रेपफ्रूट( सायट्रस x पॅराडिसी) बहुधा पोमेलो( सायट्रस मॅक्सिमामधील नैसर्गिक संकरितआहे. ) आणि गोड नारंगी( सायट्रस सायनेन्सिस), परंतु काही विद्वानांच्या मते ते पोमेलोच्या उत्परिवर्तनातून प्राप्त होते. लिगुरियामध्ये, पोमेलोला स्कियाडोको म्हणतात आणि सर्वात मोठी फळे असलेले लिंबूवर्गीय फळ आहे, ज्याची त्वचा जाड असते परंतु रसदार नसते.

द्राक्षाचे झाड, मूळचे बार्बाडोसचे, एक वनस्पती आहेलेडीबग्स.

  • लिंबूवर्गीय सर्पेन्टाइन मायनर. हा पतंग उन्हाळ्यात पानांवर अंडी घालतो आणि बोगदे खोदून अळ्या पानांच्या ऊतीपासून दूर राहतात. बॅसिलस थुरिंगिएन्सिस किंवा अझाडिराक्टिन (कडुलिंबाचे तेल) सह उपचार केले जाऊ शकतात.
  • थ्रीप्स . ते लहान कीटक आहेत जे लिंबूवर्गीय फळे आणि इतर वनस्पतींच्या पानांच्या खालच्या बाजूस संसर्ग करतात, परंतु लिंबूवर्गीय फळांच्या बाबतीत फुले आणि फळे देखील असतात. त्यांचे नुकसान चाव्याव्दारे दर्शविले जाते, ज्यामुळे विकृत आणि नेक्रोटिक भाग होतात. स्पिनोसॅड प्रभावी उपचारांची हमी देऊ शकते आणि सेंद्रिय शेतीमध्ये परवानगी आहे.
  • फ्रूट फ्लाय . हा डिप्टर अनेक प्रजातींवर परिणाम करतो, अळ्यांनी खोदलेल्या गॅलरींमधून अंडी पिकवणाऱ्या फळांच्या आत घालतो आणि त्यांना सडतो. टॅप ट्रॅप प्रकाराच्या सापळ्यांद्वारे माशी पकडण्यासाठी सेट करणे आणि स्पिनोसॅड सह उपचार करणे उचित आहे.
  • कुंडीत द्राक्ष फळे वाढवणे

    ला कुंडीत द्राक्षे वाढवणे विशेषतः थंड हवामानाच्या भागात, जसे की संपूर्ण उत्तर इटलीमध्ये सोयीचे आहे, कारण हे आपल्याला संपूर्ण वनस्पती न विणलेल्या कापडात गुंडाळण्याची परवानगी देते. हिवाळ्यात हुड , हे लक्षात घेता की भांडीमध्ये वनस्पतीची वाढ सहसा मर्यादित असते. त्याच कारणास्तव कुंडीच्या मातीच्या पृष्ठभागावर आच्छादन करणे उपयुक्त ठरेल,हस्तक्षेप जे मुळांना थंडीपासून वाचवते. लहान भांडीमध्ये ठेवून वनस्पतीच्या वाढीला जास्त शिक्षा न करणे महत्वाचे आहे, परंतु कोणत्याही परिस्थितीत पृथ्वीची पुरेशी मात्रा सुनिश्चित करा. सुरुवातीला, कंटेनरचा व्यास 40 सेंटीमीटर इतका पुरेसा असेल, नंतर भविष्यात आपण मोठ्या कंटेनरमध्ये पुन्हा ठेवण्याचे लक्षात ठेवले पाहिजे. आदर्श सब्सट्रेट एक गैर-आम्लयुक्त चिकणमाती आहे, वास्तविक पृथ्वी आणि परिपक्व कंपोस्टसह समृद्ध आहे, ज्यामध्ये नैसर्गिक खते आणि नियमित सिंचन जोडले जाते.

    फळांची काढणी आणि वापर

    कापणी जेव्हा फळे पुरेशा प्रमाणात पिकण्याची असते तेव्हाच घडणे आवश्यक आहे, कारण हे इतर फळांप्रमाणे काढणीनंतर चालू राहू शकत नाही. आमच्या भागात, द्राक्षाच्या काढणीचा कालावधी हिवाळा असतो, ज्यात विविध जातींवर अवलंबून फरक असतो. संकलनासाठी योग्य क्षणासाठी रात्रीच्या दवपासून ते कोरडे होण्याची प्रतीक्षा करणे चांगले आहे. द्राक्ष फळे खाण्यास चांगली असतात किंवा अगदी पिळून काढलेली असतात आणि ते व्हिटॅमिन सीचे मौल्यवान स्त्रोत आहेत.

    हे देखील पहा: सेंद्रिय बागांच्या संरक्षणासाठी उपचार कसे करावे

    सारा पेत्रुचीचा लेख

    जे जास्तीत जास्त 12 मीटर उंचीवर पोहोचू शकते, ते गोलाकार आणि खूप जाड मुकुट बनवते. पाने अंडाकृती आणि गडद हिरवी असतात, फुले मोठी असतात आणि गुच्छे सारखी दिसणारी फुलांमध्ये गटबद्ध असतात, म्हणून ग्रेपफ्रूटचे इंग्रजी नाव, ज्याचा अर्थ "गुच्छांमध्ये गटबद्ध केलेली फळे" आहे.

    I Grapefruit फळे इतर लिंबूवर्गीय फळांप्रमाणेच हेस्पेराइड्स असतात आणि त्यांची त्वचा आणि लगदा पिवळी किंवा गुलाबी असू शकते, दोन्ही बाबतीत ती मोठी फळे आणि किंचित सपाट चेंडूच्या आकाराची असतात.

    लागवडीसाठी आवश्यक हवामान

    इतर लिंबूवर्गीय फळांप्रमाणे, द्राक्षफळाला देखील सामान्य हवामान आवश्यक असते, जेथे हिवाळ्यामध्ये तीव्र थंडी पडत नाही, म्हणून त्यांना दंव असलेल्या ठिकाणी लागवड करणे टाळणे आवश्यक आहे. फ्रॉस्ट्स या प्रजातीसाठी हानिकारक असतात, त्यांच्या कालावधीच्या कार्यामध्ये आणि सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे जर हवेत लक्षणीय आर्द्रता असेल तर. तथापि, जास्त तापमानामुळे फळांचा विकास थांबतो आणि पाने आणि फांद्या सुकतात.

    वारा असलेल्या भागात विंडब्रेक सिस्टम प्रदान करणे देखील महत्त्वाचे आहे, ज्यामुळे कोरडे होण्यापासून होणारे नुकसान टाळण्यासाठी पाने आणि डहाळ्यांमधून किंवा गंभीर प्रकरणांमध्ये, फांद्या तुटण्यापासून. किनारी भागात वारे देखील खारटपणाने समृद्ध असू शकतात आणि हे एक अतिरिक्त आहेधोका सायप्रेस किंवा इतर वनस्पतींसारख्या जिवंत विंडब्रेक्सची वाढ खुंटते, त्यामुळे तुम्ही सुरुवातीला कुंपण लावू शकता, जे कोणत्याही परिस्थितीत वाऱ्याचा प्रभाव कमी करतात.

    आदर्श भूप्रदेश

    जर तुम्‍हाला खरी लिंबूवर्गीय ग्रोव्‍ह लावण्‍याचा इरादा आहे, मग ते मोठे असो किंवा लहान, तुमच्‍याजवळ असलेल्या जमिनीचे सखोल विश्लेषण करा , विशिष्‍ट प्रयोगशाळेशी संपर्क साधून. सर्वसाधारणपणे, लिंबूवर्गीय फळे मुळे पुरेसे खोल करण्यासाठी खोल माती , किमान 1 मीटर पसंत करतात. त्यामुळे मुळे कुजू नयेत म्हणून खडक आणि भूजल खोल असले पाहिजे.

    पोत म्हणून, आदर्श म्हणजे मध्यम-पोत असलेली माती , जास्त चिकणमाती किंवा गाळ नसलेली, पुरेशी वाळू आणि लहानसा सांगाडा, म्हणजे दगड. जरी ते वेगवेगळ्या मातीत चांगले जुळवून घेतात, जे उत्कृष्ट मातीपासून विचलित होते, निश्चितच मजबूत चिकणमाती (35% पेक्षा जास्त चिकणमाती) द्राक्षे आणि इतर लिंबूवर्गीय फळांसाठी तसेच सक्रिय चुनखडीने समृद्ध असलेल्या (30 पेक्षा जास्त चिकणमाती) साठी कठीण होऊ शकतात. % ) आणि अतिशय खारट, म्हणजे क्लोराईड, सल्फेट्स, कार्बोनेट आणि बायकार्बोनेट्सचे प्रमाण जास्त आहे.

    हे देखील पहा: किनारपट्टीची लागवड करा. सेंद्रिय बागेत स्विस चार्ड

    सर्वोत्तम ph तटस्थ किंवा किंचित अम्लीय च्या जवळ आहे. जर माती खूप सैल असेल, तर सिंचन तीव्र करावे लागेल, तसेच सेंद्रिय पदार्थांचे वितरण, जे कोणत्याही पिकांप्रमाणेच, नेहमी आधार असते.जमिनीची सुपीकता.

    द्राक्षाची लागवड

    द्राक्षाचे झाड लावण्यासाठी तुम्हाला प्रथम रूटस्टॉक आणि विविधता निवडणे आवश्यक आहे. जोपर्यंत परागणाचा प्रश्न आहे, लिंबूवर्गीय फळे फुलांच्या निषेचनासाठी आणि फळांच्या स्थापनेसाठी स्वयंपूर्ण असतात, म्हणून वेगळ्या झाडे देखील तयार करतात.

    रूटस्टॉकची निवड

    ग्रेपफ्रूट रोपे निवडताना खरेदीपासून, आम्ही वापरलेल्या रूटस्टॉकची माहिती मागितली पाहिजे. लिंबूवर्गीय फळांसाठी कडू संत्रा हे फार पूर्वीपासून क्लासिक रूटस्टॉक आहे, परंतु सिट्रेंज देखील वापरले जातात, गोड संत्रा आणि पोन्सीरस यांच्यातील संकरित, जे विषाणू विषाणूंना सहनशीलता देतात. दुसरीकडे, पोन्सिरस , त्याच्या मुळांच्या कुजण्याच्या प्रतिकारासह, एक रूटस्टॉक आहे पाणी स्थिर होण्याचा धोका असलेल्या मातीसाठी योग्य .

    पुनर्लावणी

    दंवचा धोका संपल्यानंतर, वसंत ऋतूमध्ये , आपण द्राक्षाची रोपे लावू शकतो. शरद ऋतूमध्ये हे केल्याने मुळांच्या सडण्याचा धोका जास्त असतो, तर वसंत ऋतु जलद मुळे आणि हिवाळ्याच्या आगमनास अनुमती देते आणि राखीव पदार्थांचा चांगला संचय होतो.

    एकच रोप लावले असल्यास, फक्त पुढे जा खोदणे छिद्र , जे मोठे असले पाहिजे, ज्यामध्ये ते समाविष्ट आहे त्या पृथ्वीच्या ढिगाऱ्याच्या पलीकडे. लागवड करण्यासाठी अनेक झाडे असल्यास, बागेत व्यवस्था करण्यासाठी, पंक्तीते अगदी सरळ शोधून काढले पाहिजेत आणि छिद्र संरेखित केले पाहिजेत आणि अशा परिस्थितीत फावडे वापरून ते सर्व हाताने बनवणे नक्कीच अकल्पनीय आहे आणि आपल्याला मोटर औगरचा अवलंब करावा लागेल.

    उत्खनन केलेली पृथ्वी मिश्रित करणे आवश्यक आहे, सर्वात वरवरच्या थरांमध्ये, दुरुस्ती च्या उदार डोसमध्ये, जसे की कंपोस्ट किंवा खत, दोन्ही पूर्णपणे परिपक्व. काही पेलेटेड स्टॅल्मॅटिक आणि काही मूठभर खडकाचे पीठ , जे मौल्यवान पोषक तत्वे प्रदान करतात आणि पुढील वर्षांमध्ये त्यांचे वितरण देखील लक्षात ठेवण्याचा सल्ला दिला जातो.

    पृथ्वीच्या ढिगाऱ्याप्रमाणे पृष्ठभागाची समान पातळी राखून, वनस्पती सरळ छिद्रात बसते .

    लागवड मांडणी

    अंदाजे समान शिफारस केलेली लागवड मांडणी संत्र्याच्या झाडांसाठी योग्य, म्हणजे वनस्पती आणि वनस्पती यांच्यातील सरासरी 5 मीटर अंतर आहे.

    द्राक्षाची छाटणी

    सर्व फळझाडांसाठी, छाटणी हे अतिशय महत्त्वाचे काम आहे, पर्णसंभार ठेवण्यासाठी आणि नीटनेटका करण्यासाठी आणि उत्पादनास उत्तेजन देण्यासाठी. द्राक्षासाठी सर्वात नैसर्गिक आणि योग्य फॉर्म म्हणजे संपूर्ण पर्णसंभार असलेला ग्लोब , ज्यानुसार ते त्याच्या विशिष्ट आसनाने वाढू शकते आणि विशेषतः खालच्या भागात फळ-धारणा बनवते.

    दरम्यान प्रत्यारोपणाच्या पहिल्या वर्षांमध्ये, प्रशिक्षण छाटणी व्यवस्थापित केली जाते, ज्याद्वारे आम्ही वनस्पतीला त्याच्या नैसर्गिक गोलाकार आकारात निर्देशित करतो.त्यानंतर, पुढील वर्षांमध्ये देखभाल करण्याच्या उद्देशाने हस्तक्षेप केले जातात.

    उत्पादन छाटणी

    योग्य वार्षिक छाटणीचे नियोजन आणि अंमलबजावणी करण्यासाठी, हे तथ्य लक्षात घेणे आवश्यक आहे की लिंबूवर्गीय फळे मागील वर्षीच्या फांद्यांवर फळ देतात , आणि राखीव पदार्थांचा जास्तीत जास्त संचय होण्याचा कालावधी फेब्रुवारी ते मार्च या कालावधीत असतो, ज्यामध्ये कट टाळणे आवश्यक आहे. खूप थंड आणि खूप उष्ण कालावधीत कापणे देखील टाळले पाहिजे.

    तथापि, फांद्या आतमध्ये पुरेशा प्रमाणात प्रकाशमान ठेवण्याचा विचार करून आणि फांद्या टाळण्याचा विचार करून, मुकुट अतिरिक्त न करता हलके केले पाहिजेत तुटण्याच्या जोखमीसह खूप जास्त फळ आकारले जाते. कोरड्या फांद्या आणि ज्यांना स्केल कीटकांचा मोठ्या प्रमाणात प्रादुर्भाव झाला आहे, तसेच शोषक , मजबूत उभ्या वाढलेल्या फांद्या कापल्या पाहिजेत.

    ते कसे वाढवायचे. सेंद्रिय पद्धती <6

    सिंचन

    लिंबूवर्गीय फळांची पाण्याची गरज दर वर्षी सुमारे 2000 मिमी मोजली गेली आहे आणि हे द्राक्ष फळांना देखील लागू होते. परिणामी, काही कालावधीत पावसासह येणारा पुरवठा जवळजवळ नेहमीच अपुरा असतो, हे लक्षात घेता, लागवडीपासूनच सिंचन प्रणाली स्थापित करणे महत्वाचे आहे, किंवा आपल्याकडे बागेत फक्त एक रोप असल्यास, सतत उसातून पाणी देणे लक्षात ठेवा. कोणत्याही परिस्थितीत पर्णसंभार ओला नसावा, म्हणून ते पूर्णपणे आहेसिंचन पद्धतीची शिफारस केली आहे जी जमीन ओले करते आणि हवाई भाग नाही, जसे की ड्रिपलाइन. सर्वात नाजूक कालावधी, ज्यामध्ये दुष्काळामुळे झाडाचे नुकसान होऊ शकते, आणि लहान फळांच्या सेटिंगनंतरचा टप्पा , जो पडू शकतो.

    मल्चिंग

    मल्चिंग हे तणांच्या वाढीस प्रतिबंध करण्यासाठी नेहमीच उपयुक्त असते आणि आपण ते द्राक्षाच्या रोपांभोवती देखील तयार करू शकतो, उदाहरणार्थ पेंढा, गवत किंवा वाळलेल्या गवताचे वर्तुळ त्याच्या पायाभोवती वितरीत करून. थर पुरेसा जाड असावा , सुमारे 10 सेमी, अन्यथा सर्वात हट्टी गवत उगवेल.

    रोग संरक्षण आणि प्रतिबंध

    रोग नेहमीप्रमाणे त्यांना प्रतिबंधित करणे आवश्यक आहे, शिंपडणे आणि मध्यम प्रमाणात खत देऊन सिंचन टाळणे. इतर लिंबूवर्गीय फळांमध्ये जे रोग द्राक्ष फळांना होऊ शकतात ते सामान्य आहेत, त्यांच्यावर तांबे-आधारित उत्पादनांनी उपचार केले जाऊ शकतात, परंतु आम्ही या धातूला झिओलाइट्स , आर्द्रता शोषून, सूक्ष्म खनिजांसह बदलण्याचा प्रयत्न देखील करू शकतो. वनस्पतींच्या जवळ, ते पॅथॉलॉजी होण्याची शक्यता कमी करतात.

    • गमी ऑफ द कॉलर . हे कॉलरमधून दाट रसाच्या प्रवाहाच्या उत्सर्जनाने आणि झाडाची साल वर एक ओलसर ठिपके सह प्रकट होते आणि जीवाणूमुळे होते. पाने पिवळी पडू लागतातकोरडे करा, परंतु या टप्प्यावर न येणे आणि लवकर हस्तक्षेप करणे महत्वाचे आहे.
    • खराब कोरडे. हा एक ट्रॅकोमायकोसिस आहे, हा एक बुरशीजन्य रोग आहे जो वृक्षाच्छादित वाहिन्यांमध्ये रोगकारक स्थिर होताना पाहतो. पहिली लक्षणे म्हणजे पाने पिवळी पडतात आणि गळून पडतात आणि फांद्या सुकतात आणि शेवटी खोड, ज्यामुळे झाडाचा मृत्यू होतो.
    • काजळीचा साचा. कठोर अर्थाने हा रोग नसला तरीही, कारण खरेतर बुरशी ऍफिड्सच्या मधाच्या ड्यूवर स्वत: ला स्थापित करतात , यामुळे प्रकाशसंश्लेषण कमी होते आणि पाने काळ्या रंगाने झाकतात. धुळीचा थर, जणू धूर किंवा धूर. हनीड्यू-उत्पादक कीटकांविरुद्धच्या लढ्याने देखील ही समस्या सोडवली जाते.

    परजीवी कीटकांपासून संरक्षण

    द्राक्ष, तसेच इतर लिंबूवर्गीय फळांवर काही परजीवी कीटकांचा हल्ला होऊ शकतो. जे ​​सुदैवाने पर्यावरणीय माध्यमांनी आणि चांगल्या प्रतिबंधाने नियंत्रित केले जाऊ शकते. सर्वात सामान्य आहेत:

    • रेड स्पायडर माइट. माइट वनस्पतींमधून लिम्फ चोरतो आणि पाने फोडलेली दिसतात आणि गळून पडतात, परंतु फळे देखील जास्त प्रमाणात पडू शकतात. या परजीवीची उपस्थिती रोखण्यासाठी, जास्त खत घालणे टाळा आणि पर्णसंभार खूप जाड होऊ द्या, नंतर अनेकदा लसणाच्या डेकोक्शन्सने फवारणी करा आणि शक्यतो नैसर्गिक पायरेथ्रम, डोसमध्ये उपचार करा आणि मध्येपॅकेजिंगवर स्पष्टपणे दर्शविलेल्या पद्धती.
    • कोचीनल कीटक. मेलीबग (ज्याला कोचीनल देखील म्हणतात) , प्लानोकोकस सायट्री, लिंबूवर्गीय फळांवर पण इतर वनस्पतींवर देखील हल्ला करतो. हे प्रामुख्याने लिम्फ वजा करून पेटीओलला जोडते. आणखी एक सुप्रसिद्ध कोचीनियल, आइसरीया पर्चेसी, त्याऐवजी पानांच्या खालच्या बाजूस आणि फांद्यावर देखील हल्ला करतो आणि याशिवाय तुम्हाला कमी लिंबूवर्गीय कोचीनियल आणि लाल कोचीनियल आढळू शकतात, जे दोन्ही झाडांना त्याच्या अनेक भागांपासून काढून टाकण्यास सक्षम आहेत. पाने स्केल कीटकांचे आक्रमण मर्यादित करण्यासाठी, फर्न मॅसेरेट्सची सतत फवारणी केली जाऊ शकते आणि खनिज तेलांसह उपचार केले जाऊ शकतात, सेंद्रीय शेतीमध्ये देखील परवानगी दिली जाते, जर हे नैसर्गिक उत्पादन पुरेसे नसेल.
    • ऍफिड्स . तपकिरी ऍफिड, काळा ऍफिड आणि हिरवे लिंबूवर्गीय ऍफिड कारणीभूत असतात रस शोषून पानांच्या कर्लचे समान नुकसान , काजळीचा साचा आणि मध चिकट. त्यांचे निर्मूलन करणे आवश्यक आहे कारण या थेट नुकसानाव्यतिरिक्त, ते संभाव्य विषाणूजन्य रोगांचे वाहक आहेत . नंतर अनेकदा चिडवणे, लसूण किंवा गरम मिरचीचे अर्क फवारणे आवश्यक आहे, ते देखील पुरेसे नसताना मार्सेल साबण चा अवलंब करणे आवश्यक आहे. शिवाय, हे नेहमी लक्षात ठेवण्यासारखे आहे की आक्रमक कीटकनाशकांसह उपचार टाळणे हा ऍफिड्सच्या नैसर्गिक भक्षकांना वातावरणात स्वतःला स्थापित करण्याचा आधार आहे, जसे की सुप्रसिद्ध

    Ronald Anderson

    रोनाल्ड अँडरसन एक उत्कट माळी आणि स्वयंपाकी आहे, ज्याला त्याच्या स्वयंपाकघरातील बागेत स्वतःचे ताजे उत्पादन वाढवण्याची विशेष आवड आहे. तो 20 वर्षांहून अधिक काळ बागकाम करत आहे आणि त्याला भाजीपाला, औषधी वनस्पती आणि फळे वाढवण्याबद्दल ज्ञानाचा खजिना आहे. रोनाल्ड हे प्रसिद्ध ब्लॉगर आणि लेखक आहेत, त्यांनी किचन गार्डन टू ग्रो या लोकप्रिय ब्लॉगवर त्यांचे कौशल्य शेअर केले आहे. तो लोकांना बागकामातील आनंद आणि स्वतःचे ताजे, निरोगी अन्न कसे वाढवायचे याबद्दल शिकवण्यासाठी वचनबद्ध आहे. रोनाल्ड हा एक प्रशिक्षित आचारी देखील आहे आणि त्याला त्याच्या घरी पिकवलेल्या कापणीचा वापर करून नवीन पाककृतींचा प्रयोग करायला आवडतो. ते शाश्वत जीवन जगण्याचे पुरस्कर्ते आहेत आणि त्यांचा असा विश्वास आहे की किचन गार्डन असल्‍याने सर्वांनाच फायदा होऊ शकतो. जेव्हा तो त्याच्या झाडांची काळजी घेत नाही किंवा वादळ तयार करत नाही, तेव्हा रोनाल्डला मोठ्या मैदानात हायकिंग किंवा कॅम्पिंग करताना आढळू शकते.