द्राक्षांची छाटणी: कशी आणि केव्हा करावी

Ronald Anderson 01-10-2023
Ronald Anderson

वेलीची छाटणी ही द्राक्षबागेच्या काळजीतील सर्वात महत्त्वाची पद्धत आहे , कारण ती उत्पादित द्राक्षांच्या गुणवत्तेवर आणि प्रमाणावर लक्षणीय परिणाम करू शकते.

वेलींची छाटणी कशी करावी हे जाणून घेण्यासाठी, तुम्ही कोर्सला उपस्थित राहावे किंवा एखाद्या तंत्रज्ञांच्या मदतीचा वापर करावा, विशेषत: जर वाइन द्राक्षे बनवण्याचे उद्दिष्ट असेल. येथे आपण काही मूलभूत निकष आणि तंत्रे , द्राक्षबागेच्या छाटणीचा सराव सुरू करण्यासाठी उपयुक्त ठरू लागलो आहोत.

तर या दरम्यान मुख्य हस्तक्षेप काय आहेत ते पाहूया. वनस्पती विश्रांतीचा हंगाम आणि वसंत ऋतु-उन्हाळ्याच्या हंगामात आणि द्राक्षबागांमध्ये प्रशिक्षणाचे कोणते प्रकार सर्वात जास्त वापरले जातात.

सामग्रीची अनुक्रमणिका

वेलीची छाटणी का करावी

L द्राक्षाच्या छाटणीचे मुख्य उद्दिष्ट सतत उत्पादन राखणे , वनस्पतीच्या वनस्पतिजन्य क्रिया आणि चांगल्या प्रतीची द्राक्षे फळे यांच्यातील संतुलन राखणे हे आहे. चांगली वाइन मिळविण्यासाठी, बेरीमध्ये साखरेची पातळी महत्त्वाची असते आणि येथे चांगली छाटणी करणे महत्त्वाचे आहे.

नियमितपणे आणि योग्य प्रकारे छाटणी केल्याने झाडे निरोगी राहण्यास देखील मदत होते , कारण पर्णसंभार हवेशीर आणि प्रकाशित आहे ज्यामुळे पॅथॉलॉजीजचा धोका कमी होतो. त्यामुळे या कामासाठी वेळ आणि लक्ष देणे खूप महत्वाचे आहे.

मूलभूत शब्दकोष: फांद्या, फ्रूटिंग हेड्स, स्पर्स

साठीछाटणीसाठी आपल्याला वनस्पती शरीरविज्ञानाची मूलभूत माहिती असणे आवश्यक आहे.

वेलीतील शाखा ही एक वर्ष जुनी शाखा आहे. उन्हाळ्यात वसंत ऋतूमध्ये उत्सर्जित होणारी कोंब वृक्षाच्छादित असते, त्या प्रक्रियेनुसार ज्याला “ ऑगस्टामेंटो ” म्हणतात आणि ज्याचा परिणाम इतर फळझाडांवरही होतो. त्या क्षणापासून, ती एक शाखा बनते आणि पुढच्या वर्षी, याच्या बदल्यात, तिला कळ्या येतात ज्यामुळे फलदायी कोंबांना जीवन मिळते, आणि असेच.

हिवाळ्याच्या छाटणीनंतर फांद्यांना "<1" म्हणतात>फळ ” आणि कापल्यानंतर किती कळ्या शिल्लक आहेत यावर अवलंबून ते लांब किंवा लहान असू शकतात.

हे देखील पहा: क्रिकेट तीळ: प्रतिबंध आणि सेंद्रिय लढा

शाखा 2 किंवा 3 कळ्यापर्यंत लहान केल्यास त्याला “ स्पुर म्हणतात. ” .

प्रशिक्षणाचे फॉर्म आणि छाटणी

प्रशिक्षणाचे स्वरूप लागवड केलेल्या वेल आणि प्रदेशाच्या परंपरेच्या संबंधात निवडले जाते, परंतु सामान्यत: दोन गोष्टी एकमेकांशी जुळतात. हातात.

लक्षात ठेवा की ज्या द्राक्षवेलीच्या झाडांना "रूटेड कटिंग्ज" म्हणतात , ते कलम केले जातात आणि त्यांना मोकळेपणाने वाढू देण्याची शिफारस केली जाते. संपूर्ण पहिले वर्ष , जेणेकरून मूळ प्रणालीचा चांगला विकास होईल.

त्यानंतरच प्रथम कट सुरू होतात ज्यामुळे झाडाला आकार मिळतो. आम्ही खाली द्राक्षबागांमध्ये सर्वात जास्त वापरल्या जाणार्‍या काही प्रशिक्षण प्रणाली पाहतो.

गायोट

ही एक अतिशय प्राचीन भिंत प्रशिक्षण प्रणाली आहे, जी19व्या शतकाच्या उत्तरार्धात ज्याने ते पसरवले त्याचे नाव. ग्योट बहुतेक वेलींशी जुळवून घेतले जाऊ शकते, विशेषत: टेकड्यांमध्ये, आणि ही एक प्रणाली आहे ज्यासाठी स्टेम जमिनीपासून सुमारे 80 सेमी अंतरावर ठेवणे आणि फळ देणारे डोके एका रेषेत क्षैतिजरित्या पसरलेले ठेवणे आवश्यक आहे .

फळ देणार्‍या वस्तूमध्ये कळ्यांची संख्या बदलते, साधारणपणे 8 ते 12 दरम्यान, ज्यामधून फळ देणारी कोंब उभ्या वाढतात आणि धातूच्या तारांना बांधतात. फ्रूटिंग फांदीच्या पुढे एक स्पूर आहे, दुसरी फांदी हिवाळ्यातील छाटणीसह 2 कळ्यांमध्ये कापली जाते, जी पुढील वर्षी फळ देणारी शाखा बदलते आणि जी कापली पाहिजे. म्हणून, दरवर्षी स्पुरची छाटणी करून आणि फळ देणारे डोके स्परवरच उपस्थित असलेल्या दोन कळ्यांपासून नूतनीकरण केले जातात.

कॅपोव्होल्टो

कॅपोव्होल्टो हा गायोटचा एक प्रकार आहे, जेथे हेड फ्रूट, आडवे ठेवण्याऐवजी, दुमडले जाते आणि खाली वायरला बांधले जाते .

पुढील प्रकार म्हणजे दुहेरी उलटा , ज्याला दोन कोंब आहेत. स्टेमच्या उजवीकडे आणि डावीकडे एक, परंतु जर माती सुपीक असेल आणि द्राक्षांचा वेल जोमदार असेल तर हे द्रावण योग्य आहे.

स्पुरर्ड कॉर्डन

स्पॉरर्ड कॉर्डन ही दुसरी प्रणाली आहे भिंतीवर जे गंभीर छाटणी वर आधारित आहे, कारण कोंब, वनस्पति आणि उत्पादक दोन्ही आहेतspurs, जास्तीत जास्त 3 कळ्या छाटणे. स्पर्स स्टेमच्या विस्तारावर (दोर) एका ओळीत मांडले जातात जे वळलेले असतात जेणेकरून ते आडवे, तारांच्या समांतर असतात.

फळ देणारी कोंब स्पर्सच्या कळ्यापासून उद्भवतात , आणि दरवर्षी स्पर्सचे नूतनीकरण केले जाते.

या व्हिडिओमध्ये आपण स्पुरर्ड कॉर्डन कसे सेट करायचे ते शिकतो:

अल्बेरेलो

हे शेतीचे एक प्रकार आहे सोडले जात आहे, कोरड्या आणि थंड अशा दोन्ही ठिकाणी सराव केला जात आहे, म्हणून दोन वेगवेगळ्या प्रकारच्या मर्यादित हवामान घटकांमुळे, तथापि, समान निवडीकडे नेत आहे. सराव मध्ये, द्राक्षांचा वेल वनस्पती आधाराची गरज न पडता स्वतःला आधार देते , कारण ते कमी ठेवले जाते, एक लहान खोड आहे ज्यापासून फांद्या फांद्या निघतात ज्यामुळे उत्पादक अंकुर वाहून जातात. काही वेगळ्या झाडांच्या लागवडीसाठी आणि कुंडीत लागवडीसाठी, हा एक चांगला उपाय असू शकतो.

द्राक्षांचा वेल पेर्गोला

एक द्राक्षांचा वेल पेर्गोला ज्याच्या खाली प्रत्येकजण एकत्र जेवण करू शकतो. देशातील घरांमध्ये सेट केलेले अनेक चित्रपट आणि जाहिराती खूप उत्तेजक आणि आनंददायी असू शकतात, मग ते बनवण्याचा प्रयत्न का करू नये? तिथे जाण्यासाठी, तुम्हाला छताची आडवी चौकट बांधावी लागेल आणि त्याच्या जवळ वेली लावावी लागतील, जी त्यांच्या पकडलेल्या अवयवांमुळे (टेंड्रिल्स) वर चढतील आणि फांद्या आणि फळ देणारी डोकी तयार करतील.

जेव्हा वेलीची छाटणी केली जाते

द्राक्षबागेत वर्षभरात दोन छाटणी कालावधी असतो, ज्यामध्ये वेगवेगळे हस्तक्षेप केले जातात: हिवाळ्यातील रोपांची छाटणी वनस्पती विश्रांती दरम्यान आणि उन्हाळी छाटणी. जर बहुतेक फळझाडांसाठी हिवाळ्यातील कापणी ही मुख्य गोष्ट असेल, तर उन्हाळ्यातील कापणी देखील वेलांसाठी खूप महत्त्वाची असते.

छाटणीचा कालावधी:

  • हिवाळ्यातील छाटणी (कोरडी छाटणी) : नोव्हेंबर ते मार्च.
  • उन्हाळी छाटणी (हिरवी छाटणी) : वनस्पतींच्या कालावधीत, वसंत ऋतूच्या उत्तरार्धात आणि उन्हाळ्यात करावयाच्या विविध ऑपरेशन्स.
<5

हिवाळी छाटणी

हिवाळी रोपांची छाटणी किंवा कोरडी छाटणी हा सर्व कटिंग हस्तक्षेपांचा संच आहे जो वनस्पति विश्रांती दरम्यान केला जातो आणि निवडलेल्या प्रशिक्षण प्रणालीवर अवलंबून असतो.<3

हिवाळ्यात केव्हा छाटणी करावी

हिवाळी छाटणी नोव्हेंबर ते मार्च दरम्यान कालावधीत केली जाते आणि प्रत्येक ठिकाणी आणि वर्षात, या क्षणाचा अंदाज घ्या किंवा पुढे ढकलण्याचे परिणाम होऊ शकतात, अगदी वांछित.

उदाहरणार्थ, उशीरा छाटणी, जवळजवळ रडण्याच्या जवळ, याचा परिणाम उशीरा अंकुर होण्यास होतो, आणि जोखीम कमी करण्यासाठी, दंव वसंत ऋतूच्या अधीन असलेल्या भागात हे विशेषतः अवलंबण्यायोग्य धोरण असू शकते.

किती छाटणी करावी

छाटणीचे प्रमाण, सर्वसाधारणपणे, केवळ प्रशिक्षण पद्धतींचा विचार न करतावर वर्णन केले आहे, दोन भेद ,

पहिला:

  • लहान छाटणी : जेव्हा कोंब कापतात तेव्हा आणि त्या जास्तीत जास्त 3 कळ्यांसह राहतात.
  • लांब छाटणी : जेव्हा फांद्या लहान केल्या जातात जेणेकरून अजूनही पुष्कळ कळ्या असतील, साधारण २० पर्यंत.

दुसरा:

  • खराब छाटणी : जेव्हा प्रति रोप 10 पेक्षा कमी कळ्या शिल्लक राहतात.
  • जड छाटणी: जेव्हा प्रति रोप 20 पेक्षा जास्त कळ्या शिल्लक राहतात.

प्रत्येक रोपावर उरलेल्या कळ्यांची संख्या द्राक्षांच्या प्रमाणात आणि गुणवत्तेवर परिणाम करते आणि त्यामुळे दोन पॅरामीटर्समधील संतुलनाची काळजी घेणे आवश्यक आहे. किंबहुना, अनेक रत्ने सोडल्याने द्राक्षांचे मुबलक उत्पादन होते, ज्यात साखरेचे प्रमाण कमी असते आणि सुगंधी संयुगे आणि रंगांची सामग्री कमी असते. सुपीक मातीच्या उपस्थितीत अशा प्रकारे छाटणी केली जाऊ शकते, तर खराब मातीत आणि कोरड्या वातावरणात झाडाच्या सर्व क्लस्टरसाठी पोषण सुनिश्चित करण्यासाठी अधिक कापून घेणे आवश्यक आहे.

उन्हाळी छाटणी

उन्हाळी छाटणी किंवा हिरवी छाटणी हा हस्तक्षेपांचा एक संच आहे जो झाडाच्या वाढत्या हंगामात केला जातो आणि सामान्यतः कष्टकरी असतो आणि हिवाळ्यातील छाटणीपेक्षा कमी महत्त्वाचा नसतो.

उन्हाळ्याची प्रभावी व्याप्ती छाटणी मात्र अनेकांवर अवलंबून असतेघटक:

  • वर्षातील हवामानाचा कल.
  • वनस्पतींचा जोम.
  • प्रशिक्षणाचा प्रकार स्वीकारला.

प्रतिष्ठित वेलींमध्ये, उत्पादनाच्या गुणवत्तेची हमी देण्यासाठी आणि दाट पर्णसंभाराच्या वैशिष्ट्यपूर्ण आर्द्रतेच्या स्थिरतेमुळे काही पॅथॉलॉजीजचे धोके कमी करण्यासाठी उन्हाळी छाटणी नेहमीच आवश्यक असते.

काय आहे ते पाहू या बनते.

चोखणे आणि चोखणे

शोषक म्हणजे कोंब काढून टाकणे, ज्याला अयोग्यरित्या शोषक म्हणतात आणि अधिक अचूकपणे शोषक म्हणतात, जे देठाच्या बाजूच्या सुप्त कळ्यांपासून उद्भवतात. हे उत्पादनक्षम अंकुरांशी स्पर्धा करतील आणि जर ते वेळेत पकडले गेले, जेव्हा ते जास्तीत जास्त 10-15 सेमी लांब असतील, तर ते कात्रीशिवाय हाताने देखील काढले जाऊ शकतात.

विखुरणे: हे आहे फांद्या आणि स्पर्स मधून जादा कोंब काढून टाकणे, जेणेकरून प्रत्येक नोडसाठी फक्त एकच शिल्लक राहील आणि याचा उपयोग खूप दाट पर्णसंभार टाळण्यासाठी केला जातो. हे हाताने केले जाणारे ऑपरेशन आहे, आणि सोडण्यासाठी सर्वोत्तम कोंब निवडण्यासाठी आवश्यक कौशल्यासह.

अंकुरांचे बंधन

वर वर्णन केलेल्या लागवडीच्या स्वरूपात (ग्योट, स्पुरर्ड कॉर्डन, ...) ज्यांना क्षैतिज ताणलेल्या तारांची आवश्यकता असते, रोपाची वाढ भिंतीवर योग्यरित्या करण्यासाठी अंकुर त्यांना बांधले पाहिजेत.सपोर्ट्सच्या बाजूने.

टॉपिंग

टॉपिंगमध्ये शेवटच्या थ्रेडच्या पलीकडे वाढलेली कोंब आणि कोवळी पाने काढून टाकणे .

हे देखील पहा: गोल्डन सेटोनिया (ग्रीन बीटल): वनस्पतींचे संरक्षण करा

हे ऑपरेशन फळांच्या स्थापनेपासून ते गुच्छे बंद होण्याच्या दरम्यान (जूनच्या शेवटी-जुलैच्या मध्यापर्यंत) केले पाहिजे आणि फार दूर नाही, ज्या वेळी वनस्पतीला त्याचे स्त्रोत वाहावे लागतील तेव्हा बर्याच माद्या उत्सर्जित करून प्रतिक्रिया होऊ नयेत. घड पिकण्याच्या प्रक्रियेत.

घड काढणे आणि पातळ करणे

काढणे : जर घड जास्त प्रमाणात पानांनी झाकलेले असतील, तर जास्तीची पाने काढून टाकली जातात. पुरेसा प्रकाश आणि त्यांच्या सभोवताली आर्द्र सूक्ष्म हवामान तयार केले जाते, जे बुरशीजन्य रोग जसे की डाउनी मिल्ड्यू आणि बोट्रिटिसच्या स्थापनेला अनुकूल करते. तथापि, जर घड आधीच उघडलेले आणि प्रकाशित झाले असतील तर ते ब्राउझ करणे आवश्यक नाही.

क्लस्टर थिनिंग: हे नेहमीच आवश्यक नसते, उलट, जर कळ्यांचा भार संतुलित असेल तर रोपावर ठेवल्यास, जे घड विकसित होतात ते सामान्यत: चांगल्या दर्जाच्या उत्पादनाची हमी देण्यासाठी योग्य संख्येत असतात. काही प्रकरणांमध्ये, तथापि, द्राक्षांमधील साखरेचे प्रमाण सुधारण्यासाठी आणि म्हणून आवश्यक असलेले, व्हेरायझन किंवा बेरी रंगण्यापूर्वी, खूप जास्त मानले जाणारे घड काढून टाकले जातात.

छाटणीनंतर खबरदारी

वेलीची झाडेजेव्हा त्यांची छाटणी केली जाते, तेव्हा ते कट करतात ज्यामधून रोगजनक आत प्रवेश करू शकतात , आणि खरं तर त्यांच्यावर प्रतिबंधात्मक हेतूंसाठी क्युप्रिक उत्पादनांसह उपचार केले जातात.

वैकल्पिकपणे, आम्ही प्रोपोलिस-आधारित उत्पादनांसह उपचार करण्याचा प्रयत्न करू शकतो, जे मधमाशांनी तयार केलेल्या या पदार्थाच्या अविश्वसनीय गुणधर्मांवर आधारित संरक्षणात्मक कार्ये.

छाटणीचे अवशेष तुकडे केल्यानंतर कंपोस्ट खत देण्यासाठी वापरले जाऊ शकतात.

छाटणी: सामान्य निकष द्राक्ष बाग व्यवस्थापन

सारा पेत्रुचीचा लेख

Ronald Anderson

रोनाल्ड अँडरसन एक उत्कट माळी आणि स्वयंपाकी आहे, ज्याला त्याच्या स्वयंपाकघरातील बागेत स्वतःचे ताजे उत्पादन वाढवण्याची विशेष आवड आहे. तो 20 वर्षांहून अधिक काळ बागकाम करत आहे आणि त्याला भाजीपाला, औषधी वनस्पती आणि फळे वाढवण्याबद्दल ज्ञानाचा खजिना आहे. रोनाल्ड हे प्रसिद्ध ब्लॉगर आणि लेखक आहेत, त्यांनी किचन गार्डन टू ग्रो या लोकप्रिय ब्लॉगवर त्यांचे कौशल्य शेअर केले आहे. तो लोकांना बागकामातील आनंद आणि स्वतःचे ताजे, निरोगी अन्न कसे वाढवायचे याबद्दल शिकवण्यासाठी वचनबद्ध आहे. रोनाल्ड हा एक प्रशिक्षित आचारी देखील आहे आणि त्याला त्याच्या घरी पिकवलेल्या कापणीचा वापर करून नवीन पाककृतींचा प्रयोग करायला आवडतो. ते शाश्वत जीवन जगण्याचे पुरस्कर्ते आहेत आणि त्यांचा असा विश्वास आहे की किचन गार्डन असल्‍याने सर्वांनाच फायदा होऊ शकतो. जेव्हा तो त्याच्या झाडांची काळजी घेत नाही किंवा वादळ तयार करत नाही, तेव्हा रोनाल्डला मोठ्या मैदानात हायकिंग किंवा कॅम्पिंग करताना आढळू शकते.